Over de EU "Plastic Limit Order"
Het EU-beleidskader voor biogebaseerde, biologisch afbreekbare en composteerbare kunststoffen (hierna “het beleid” genoemd), dat het gebruik van recycleerbare en milieuvriendelijke materialen bevordert, zet de koers uit voor een ecologisch duurzame toekomst. Niet alleen kan de bioplasticindustrie beter worden gereguleerd, zodat de Europese biobased en biologisch afbreekbare plasticindustrie een nieuwe groeigolf inluidde, maar ook een reeks nieuwe regelgevingskwesties met zich meebracht op het gebied van biobased en biologisch afbreekbare plastics en composteerbare plastics.
Welke details zijn, in het licht van dit agressieve ‘plasticbeperkingsbevel’, de moeite waard om te onderzoeken? Laten we het voor u benadrukken en het van dichterbij bekijken.
01, een duidelijk concept van "biogebaseerde, biologisch afbreekbare en composteerbare kunststoffen"?
'Biogebaseerd' betekent dat de grondstof of grondstof die bij de productie wordt gebruikt, is gemaakt van biomassa, zoals non-foodbronnen zoals suikerriet, graangewassen, oliegewassen of hout. Andere bronnen zijn organisch afval en bijproducten zoals gebruikte bakolie, bagasse, enz.
Met "biologisch afbreekbare materialen" worden gewoonlijk materialen bedoeld die onder bepaalde omstandigheden biologisch afbreekbaar zijn onder invloed van natuurlijke micro-organismen (bacteriën, schimmels, algen, enz.). Het ideale biologisch afbreekbare materiaal kan na afval volledig worden afgebroken door micro-organismen uit de omgeving en vervolgens worden omgezet in water en koolstofdioxide, waardoor het onderdeel wordt van de natuurlijke koolstofcyclus.
Composteerbare kunststoffen zijn een subset van biologisch afbreekbare kunststoffen die zijn ontworpen om onder gecontroleerde omstandigheden biologisch af te breken, meestal door industriële compostering of anaerobe vergisting in speciale faciliteiten.
Een van de prioriteiten van deze beleidsontwikkeling is het verder verduidelijken van biobased, biologisch afbreekbare en composteerbare kunststoffen en het scheppen van de voorwaarden om ervoor te zorgen dat de productie en consumptie ervan een positieve impact hebben op het milieu.
02, het gebruik van de term "biogebaseerde, biologisch afbreekbare en composteerbare kunststoffen"?
Voor 'biobased' mag de term alleen worden gebruikt bij het specificeren van een nauwkeurig en meetbaar aandeel van het biobased plasticgehalte in een product, zodat consumenten weten hoeveel biomassa daadwerkelijk in het product wordt gebruikt. Bovendien moet de gebruikte biomassa duurzaam afkomstig zijn en geen schade toebrengen aan het milieu.
Voor "biologisch afbreekbaar" moet het duidelijk zijn dat dergelijke producten niet in het zwerfvuil mogen worden achtergelaten, en moet worden vermeld hoe lang het duurt voordat het product biologisch afbreekbaar is, onder welke omstandigheden en onder welke omgeving (zoals bodem, water, enz.). Producten die waarschijnlijk in de rommel terechtkomen, inclusief producten die vallen onder de richtlijn betreffende kunststoffen voor eenmalig gebruik, kunnen niet worden geclaimd of geëtiketteerd als biologisch afbreekbaar.
03, nadat het beleid is geformuleerd, de specifieke eisen waaraan het product moet voldoen om de zee op te gaan?
In de context van koolstofarme milieubescherming is het bereiken van het doel van ‘koolstofneutraliteit’ de consensus van de internationale gemeenschap geworden, en is het versnellen van de opbouw van een groen en koolstofarm ontwikkelingssysteem de trend geworden van The Times, en de lancering van het nieuwe beleid van de Europese Unie is ongetwijfeld het beste bewijs. Het beleid weerspiegelt ook de transitie van de Europese Commissie naar een circulaire, hulpbronnenefficiënte en klimaatneutrale economie, evenals haar vastberadenheid om nul vervuiling te bereiken. Het is duidelijk dat voor de daaropvolgende export van producten naar de EU de relevante certificering ongetwijfeld de basis van alles is.